Nie gubimy się
w krótkiej ciszy przy stole
gdy można podać rękę
i z pocałunkiem
skryć się za smukłą szyją
bowiem nie tylko słowem
człowiek żyje
i podnosi się
i przysiada
w natłoku spraw
i cudzych wyrzeczeń
trzeba też i w ciszy
żeby słyszeć
gdzie druga osoba
i w którą stronę
myślami się skrada
w tłumie
by się zrozumieć bez słów
i nie zgubić
gdy ich niekiedy brakuje
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz