Gdy szukasz odpowiedzi

Gdy szukasz odpowiedzi,
zapytaj mnie
- tak będzie prościej.

Bez domysłów,
bez myśli, które prowadzą
donikąd.

Co się kryje we mnie,
wiem najlepiej,
tylko spójrz mi w oczy
- odczytasz to samo.

Przytulniej dla serca

Gdy wchodzisz w otulinę lasu,
gdy cieniem drzew się otulasz,
zostaw zbrudzone ubranie
na drodze, którą tu przyszłaś.

Gdy wchodzisz na górskie szczyty,
gdy skalnej przyglądasz się grani,
rzuć w dół złych myśli kamienie,
niech stoczą się w twardej lawinie.

Gdy wchodzisz w domostwa progi,
gdy mijasz kamienne schody,
zostaw przed wejściem problemy,
tkwiące w zamkniętej pięści.

Uczucie jest pustostanu,
niewiedzy, bez wartości miejsca,
lecz jest gdzieś i taki zakątek,
gdzie nieco przytulniej dla serca…

Tu

gdzie nie mogę być, gdzie chcę
od poniedziałku do piątku
od godziny ósmej rano do ósmej wieczorem
przeciskam się w tłoku
miasta ulic
gdzie tylko na wyciągnięcie ręki
i aż

gdzie spocząć nie mogę, nie teraz
bawię się w domek
zakładanych obrusów na ścian kontury
jak z kart
i nie dotknę dłonią, ni spojrzeniem
nie dziś
nie kolejnego wieczoru

tak przemierzam chwil dale
bijąc się znów z myślami
co zrobiłem nie tak
że jej tu nie ma

Pusta połowa pościeli

W uścisku myśli
ściskam sam siebie
miast Ciebie sobą otulić

W pożodze gorąca
siebie wciąż spalam
miast ogrzać ciało zziębnięte

Zasypiam w półtrwaniu
bo sen jest zbyt płytki
w samotnym zwiedzaniu odmętów

A połowa straszy
pościeli co pusta
bezdźwięcznej nocy jest świadkiem

Niepełna wyobraźnia

Znów Cię dotknąłem sennymi palcami.
Jednak skóra nie jest aż tak gładka.
Brakuje ciepła i fizycznej struktury.
Opuszków nie da się zagłębić w miękkościach.
Pod łopatką i nad biodrami.
Oddech jest bez dźwięku, a smak bez słodyczy.
Ciało bez zapachu, odpowiedź bez słów.

Znów Cię dotknąłem palcami wyobraźni,
lecz to tylko obraz sennie niedoskonały.